ခေတ်သစ်ကမ္ဘာကြီးတွင် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုများသည် ပို၍အရေးတကြီးဖြစ်လာသည်။ စက်မှုချဲ့ထွင်မှု၊ မြို့ပြအသွင်ဆောင်မှုနှင့် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး ပြင်းထန်လာမှုတို့သည် မြေဆီလွှာ၊ ရေနှင့် ဂေဟစနစ်ကို ခြိမ်းခြောက်သည့် ညစ်ညမ်းမှုများစွာကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။
ရွှံ့စေးသတ္တုဓာတ်သည် လူ့သမိုင်းတွင် အသုံးအများဆုံး သဘာဝပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ဆောက်လုပ်ရေး၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ ရေသန့်စင်မှု၊ အလှကုန်နှင့် ဓာတုပစ္စည်းထုတ်လုပ်ခြင်းစသည့် လုပ်ငန်းမျိုးစုံကို ဝန်ဆောင်မှုပေးသည်။
မြေစေးသတ္တုဓာတ်များသည် မြေအိုးနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းမှ စက်မှုလးကဲ့သို့သော အော်ဂဲနစ်ညစ်ညမ်းမှုကို စုပ်ယူသည်။ ၎င်း၏အလွှာဖွဲ့စည်းပုံသည် ဤမော်လီကျူးများကို ဖမ်းယူနိုင်ပြီး ရေစီးကြောင်းမှ ဖယ်ရှားနိုင်သည်။
မြေဆီလွှာတည်ငြိမ်မှုသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ဆောက်လုပ်ရေး၊ မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာနှင့် ဘူမိနည်းပညာဆိုင်ရာ ပရောဂျက်များတွင် အခြေခံကျသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အုတ်မြစ်များနှင့် လမ်းများဖောက်လုပ်ခြင်းမှသည် တောင်စောင်းများ၊ တာတမံများ၊ အဆောက်အဦများအထိ၊ မြေဆီလွှာ၏ ခိုင်ခံ့မှုနှင့် တာရှည်ခံမှုသည် အခြေခံအဆောက်အဦများ၏ ဘေးကင်းမှုနှင့် တာရှည်ခံမှုကို သိသိသာသာ လွှမ်းမိုးထားသည်။ သို့သော် သဘာဝမြေဆီလွှာအခြေအနေများသည် စံနမူနာနှင့် ဝေးကွာလေ့ရှိသည်။
ရေဆိုးစီမံခန့်ခွဲမှုသည် ယနေ့ခေတ် စက်မှုလုပ်ငန်းများနှင့် စည်ပင်သာယာရေးအဖွဲ့များ ရင်ဆိုင်နေရသော အပြင်းထန်ဆုံးသော သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းစဉ်များ၊ မြို့ပြထွက်ပေါက်များနှင့် စည်ပင်သာယာမှ မိလ္လာများသည် ရေချိုစနစ်များပေါ်တွင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးထွားလာစေသည်။